2025-11-27 22:17:33
Po pierwsze należy zagwarantować obszarom peryferyjnym miasta realizację projektu/ów z KBO. Podział miasta na rejony nic wielkiego nie dał - zostało wylane dziecko z kąpielą. Idea słuszna, a wyszło jak zwykle. Jak popatrzymy na mapę tegorocznej edycji KBO to zobaczymy, że prawie żaden projekt na peryferiach nie będzie realizowany, a zgłoszonych ich było całkiem sporo (8). Jedynym projektem, który będzie realizowany na rubieżach Kielc to RE.05 na Malikowie - miał szczęście, bo tylko i wyłącznie jako bonus, dzięki wysokiej frekwencji rejonu 2 (o frekwencji w dalszej części). Jest to zatem niestety niewypał. Wszak osiedla mieszkaniowe, na których mieszka dużo ludzi, zawsze będą wygrywać z rozproszoną zabudową jednorodzinną na peryferiach. Dlatego uważam, że w ramach już istniejących rejonów, z wyłączeniem rejonu 1 (centrum), pewna pula środków np. 300.000 zł (czyli de facto 1 projekt lub dwa mniej kosztowne) powinna być zagwarantowana dla podrejonu peryferyjnego w ramach zasady subsydialności, przykładowo dla rejonu 3: z puli 1 260 000 zł, dla osiedli (Świętokrzyskie, Na Stoku, Słoneczne Wzgórze, Uroczysko, Związkowiec) - 960 000 zł [75,19%], a dla Dąbrowy, Siejów, Piasków - 300 tys. [24,81%], co ma też swoje uzasadnienie demograficzne. Można ustalić też stały podział 75%/25%. Warto dodać, że obszarowo peryferia dorównują tym osiedlom razem wziętym, a czasem nawet są od nich większe. Jeśli projekt peryferyjny uzyskałby liczbę głosów uprawniającą go do zwycięstwa w zwykłym trybie, zasada subsydialności nie miałaby zastosowania. Natomiast, gdyby było złożonych np. 3 projekty, a tylko jeden by uzyskał wymaganą liczbę w zwykłym trybie, to ten pierwszy wygrywa, a kolejny – zgodnie z zasadą subsydialności – także będzie w gronie zwycięzców, natomiast trzeci przegrywa. Jeśli zaś z tych trzech projektów żaden nie uzyskałby wymaganej liczby głosów w zwykłym trybie, to wygrywa ten, który ma najwięcej głosów – ale w ramach zasady subsydialności. Kluczem do kwalifikacji obszarów peryferyjnych byłyby nie granice obrębów ewidencyjnych, tylko stopień intensywności zabudowy i jej rozproszenie, którymi dysponuje komórka odpowiedzialna za planowanie przestrzenne. Pojawiający się w mediach społecznościowych pomysł "peryferyjnego obwarzanka", czyli dodatkowego (6) rejonu peryferyjnego, nie jest złym pomysłem, ale w mojej ocenie bardziej niesprawiedliwym od tego, który ja proponuję, ponieważ rodzić on będzie niezdrową konkurencję między rejonami peryferyjnymi, w ogóle ze sobą nie powiązanymi w żaden sposób. Przecież peryferia są ściśle powiązane z najbliższymi osiedlami, gdzie ludzie robią zakupy, przez które przejeżdżają do pracy lub w których pracują, itp. Np. mieszkańcy Dąbrowy zaopatrują się w sklepach os. Na Stoku i Świętokrzyskie, odbierają korespondencję pocztową Na Stoku, przesiadają się na autobus na os. Uroczysko, gzie też chodzą nas basen, a mieszkańcy tych osiedli spacerują po lasach Dąbrowy, jeżdżą rowerami, spacerują z psami, itd. Stąd nie powinno się peryferii odcinać od miasta i w jakiś sposób je stygmatyzować tworząc "peryferyjne getta". Po drugie należy przywrócić projekty zielone, które były bardzo ważne dla fauny i flory miasta i pozwalały walczyć ze skutkami zmian klimatycznych, co jest obecnie szalenie istotne. Po trzecie należy skończyć z korupcją polityczną i manipulacją dzieci, zwłaszcza tych poniżej 13 roku życia, które nie wiedzą na co głosują i po co, a za których tak naprawdę głosuje personel szkoły (za zgodą lub w porozumieniu z rodzicami), urządzając piesze wycieczki dzieciaków do punktu głosowań na ul. Strycharskiej, tak jak to miało miejsce na os. Herby - dzięki czemu dysproporcja głosujących pomiędzy rejonami jest drastyczna (rej. 2 - 8 973 głosów, rej. 1 - 4 181 głosów). Takie zachowanie uczy dzieci cwaniactwa i jest niesprawiedliwe względem pozostałej rzeszy mieszkańców, którzy w dobrej wierze oddali swój głos samodzielnie, a także może rodzić niezdrową konkurencję, wręcz walkę pomiędzy szkołami (której możemy się spodziewać w kolejnej edycji – jeśli zostało to podpatrzone przez inne szkoły). Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Po czwarte sprawy szkolne powinny mieć albo swój własny budżet obywatelski, albo powinny istnieć limity kwotowe dla takich projektów, tj. typu: budowa/modernizacja boiska szkolnego, urządzenie dziedzińca wewnętrznego szkoły, przyszkolne place zabaw i siłownie zewnętrzne, itp. To powoduje rezygnację i frustrację wśród nie szkolnych mieszkańców Kielc. Po piąte należy zakazać projektów nieinwersyjnych lub je ograniczyć do kwoty max. 300 tys. zł.
